Ég var ennþá með píkusafan úr Söndru á skaufanum á mér þegar ég vaknaði við að Guðný hringdi í mig. Það var ekki það að ég hafi verið að sofa hjá kvöldið áður, ég hafði bara ekki farið í sturtu síðustu vikuna.

Ég var kominn á það stig í mínu lífi að ég gerði ekkert sem mig langaði ekki að gera. Gólfið í íbúðinni var svo ógeðslegt að manni leið eins og maður væri að ganga á grófri strönd þegar maður gekk um stofuna, allar plönturnar sem ég átti voru löngu dauðar, ísskápurinn var tómur og loftið lyktaði nákvæmlega eins og Camel Filters stubbur. Aðallega vegna þess að ég hafði ekki efni á neinu sterkara.

Ég var alveg hættur að umgangast fólk nema ef ég hafði not fyrir það. Stelpur notaði ég eins og tuskudýr og henti þeim svo burt. Flestir strákar litu á mig sem fávita en það var allt í lagi því ég leit á alla aðra gaura sem fávita. Ég var alveg hættur að bjóða stelpum heim til mín til að sofa hjá þeim, ég fór alltaf til þeirra. Virkaði betur því þá gat ég drullað mér burt þegar mér sýndist. Alltaf vandræðalegt þegar maður þarf hálfpartinn að biðja þær um að fara.

Fuck, ég þarf að fara í sturtu.

Guðný hringdi í mig til að þakka mér fyrir gærkvöldið og eins og sjarmörinn sem ég er hvæsti ég á hana með síðasta sígarettustubb gærkvöldsins ennþá í munni mér: “Veistu hvað klukkan er!?”

Hún svaraði vandræðalega: “Já Davíð, hún er hálf 4.”

Ég gaf bara frá mér andvarp og sagði: “Ég hringi í þig á eftir, þarf að drulla mér á lappir.”

Ég röllti inn á baðherbergi hokinn í baki eins og ég hafði verið seinustu mánuðina. Ég leit á sjálfan mig í speglinum og sá viku gamla skeggrót, bauga undir augum, fölt andlit og fitugt svart hárið. Ég var ekki feitur. Ég var ekki massaður. Ég var ekki mjór. Ég var ekkert. Ef maður er feitur getur maður allavega notað það tið að einkenna sig. “Ég er feitur”. Ég var ekkert. Það fyrsta sem ég hugsaði var að ég þyrfti að fara í klippingu, annað var hvernig getur nokkur stelpa litið á mig? En einhverra hluta vegna gerðu þær það. Ég þurfti alls ekki að hafa áhyggjur af þeim málunum. Ætli það sé ekki satt sem þeir segja, ef þú kemur fram við kvennfólk eins og skít muntu aldrei verða óvinsæll. Það var ekki viljandi sem ég gerði það. Hlutirnir voru bara orðnir öðruvísi. Ég var ekki minn gamli sjálfur.

Ég skrúfaði frá sturtunni og klæddi mig úr. Ég hafði ekki farið úr nærbrókinni í viku og því brá mér hreynlega þegar ég girti niður um mig og á móti mér reis þessi stæka ostafíla, verri en nokkur franskur mygluostur sem ég hafði á ævinni þefað af. Á meðan ég var þarna niðri tók ég líka eftir því að ég þurfti að raka á mér sekkinn. Það myndi engin stelpa vilja sleykja hann í þessu ásigkomulagi.

Ég steig upp í sturtuna og hreynsaði mig til, rakaði á mér punginn og tókst að raka í eina fæðingarblettinn sem ég er með þar. Það tók dágóða slummu af sápu til að láta hárið á mér lýta út eins og eitthvað annað en vax. Ég nennti ekki einusinni að rúnka mér.

Ég hringdi aftur í Guðnýju þegar ég var búinn í sturtunni og kominn í föt. Bað hana afsökunar á að hafa hvæst svona á hana áðan en hún skilur auðvitað ekki afhverju ég er svona uppstökkur, ekki frekar en aðrir.

Það var orðið hálft ár síðan ég talaði við pabba minn. Áður fyrr höfðum við alltaf verið í bandi. Ekkert svona “Pabbi minn er besti vinur minn” bandi, heldur hringdum við í hvorn annan á nokkurra vikna fresti til að halda bandi. Síðasta hálfa árið var ég búinn að vera að forðast hann. Hann var einn af þessum grófu landsbyggðartýpum sem fannst allt sem var ekki hann eða að minstakosti eins og hann vera kjánalegt. Ef maður var að gera eitthvað sem honum líkaði ekki við hafði hann alltaf skoðun á málinu. Sem er kanski ástæðan fyrir því að ég var að forðast hann. Ég vissi að um leið og við færum að spjalla af einhverri alvöru myndi ég missa það út úr mér.

Við Guðný ákváðum að hittast aftur þetta kvöld á kaffihúsi. Ég er ekki einusinni viss um hvaða dagur var þennan dag. Ég átti örugglega eftir að sofa hjá henni þetta kvöld og eins og með allar hinar átti ég örugglega eftir að vakna morguninn eftir og átta mig á því að hún var, eins og allar hinar, ekki það sem ég var að leita að.

Ég klæddi mig í eitthvað sem mér fannst vera kvennfólki sæmandi en var það ekki. Flestar stelpur hugsuðu með sér þegar þær sáu mig að þarna væri á ferðinni ein af þessum “djörfu týsku týpum” en sannleikurinn var sá að mér var bara alveg sama. Ég fór á Pítuna og fékk mér grænmetispítu. Afgreiðslugaurinn blikkaði mig þegar ég var búinn að panta og sagði með mjúkri röddu “Fáðu þér bara sæti og ég kem með þetta rétt strax”. Ég hafði aldrei haft neitt á móti athygli en þetta lét mér líða furðulega.

Eftir pítuna fór ég niður á Kaffi París þar sem ég og Guðný höfum mælt okkur mót. Hún sat við borð og var greynilega bara nýkomin því það var ennþá lyfta í hári hennar eftir léttu hafgoluna sem lék sér við miðbæinn. Ég settist á móti henni og sagði henni að hún liti vel út. Hún roðnaði. Hún var í rauðum, flegnum kjól sem voru mistök því hún var ekki það brjóstgóð. Hún var mittisgrönn með þrýstnar mjaðmir, leggjalöng og mjög andlitsfríð. Húð hennar var föl og hún var með náttúrulega ljóst hár, sem fór henni með eindæmum vel. Það fyrsta sem ég hugsaði að mér var að hún var að beina athyglinni á kolvitlausa staði. Hún var virkilega fyndin stelpa. Greynd, metnaðarfull og ákveðin, en örlítið góð með sig. Einmitt sú stelpa sem alla gaura dreymdi um að vera með. En einhverra hluta vegna, ekki mig.

Við spjölluðum lengi þetta kvöld og enduðum heima hjá henni. Hún var 21 árs og bjó í herbergi í kjallaranum hjá foreldrum sínum. Við læddumst inn því þau voru löngu farin að sofa. Inni í herberginu var bara rúm, fataskápur og sjónvarp. Hún sagðist ekki þurfa á meiru að halda. Ég kyssti hana og lagði hana hægt á rúmið hennar. Ég var ekkert að eyða tímanum. Ég kyssti á henni hálsinn, nartaði pínu og sleykti yfir viðbeinið. Ég tók eftir því að hún lokaði augunum og hleypti út örlítilli stunu. eftir nokkrar mínútur var ég orðinn nakinn en hún vildi ekki fara úr brjóstarhaldaranum. Hún var feimin greyið. Ég kyssti á henni hálsinn meira á meðan hún lék sér að skaufanum með hendinni. Ég tosaði mig frá henni og fór að leyta neðar á líkama hennar. Byrjaði að sleykja brjóstin og grípa um þau. Saug geirvörtuna örlítið upp í munninn og leifði tungunni að leyka við hana. Færði mig síðan neðar og sleykti á henni magan sem var mótaður eins og magi engils. Nartaði örlítið í leiðinni. Ég færði mig á milli leggja hennar og nartaði í innanverð læri hennar til skiptis og sleikti skaparbarmana. Síðan var komið að því sem ég var bestur í. Það sem ég lagði stolt mitt við. Það eina sem aldrei hafði brugðist. Ég byrjaði að sleykja eina mjúka umferð yfir leggangaopið hennar og snýpinn. Síðan lét ég tunguna aðskilja innri skaparbarmana hvorn frá öðrum og sleykti snýpinn sjálfan. Ég fann strax að það var komið blóð í hann. Þegar snýpurinn er orðinn stinnari en allt í kringum þá veit maður að konan er tilbúin. Ég lét varir mínar umlyggja snýpinn og leyfði tungunni að leika við hann. Hægt í byrjun og mjög laust. Hún tók lúkufylli af lakinu af rúminu sínu í hvora hönd og sperrti sig alla upp. Ég sá það að hún var að reyna að halda aftur af sér á því að hún beit í varirnar á sér og andaði sífelt hraðar, eins og hún væri að reyna að stynja ekki. Ég saug snýpinn örlítið upp í munninn á mér. Bara nóg til að varirnar næðu að halda honum kjurrum. Með hann á milli vara minna lét ég tunguna mína víbra um hann upp og niður til að byrja með. Síðan á meiri hraða til hliðar. Hún gat ekki haldið aftanaf sér lengur. Hún gleyp í hnakkan á mér og tók lúkufylli af hári í lófa sér. Hún var samt ekki farin að stynja. ég hélt áfram að sleykja hana og leyfði 2 fingrum að renna hægt inn í hana. Ég fann að G-bletturinn var strax orðinn grófur svo ég nuddaði hann í takt við tunguna. Það virkaði. Ég fann lærin hennar klemmast utanum kynnarnar á mér og hún herpti magan. Í einni sprengingu opnaði hún lærin aftur, glennti sig ala út og æpti “Fuck!”. Ég helt áfram í smá stund á meðan líkami hennar var enn að kyppast við og síðan þrýsti hún höfði mínu frá og bað mig að hætta.

Ég lagðist á bakið og hún lagðist við hlið mér með handlegginn á bringu minni og lék sér við hárin. Hún kom varla upp orði. Ég fann að hjartslátturinn hennar var mjög hraður og þungur, eins og að hún hafi verið að hlaupa spretthlaup. Eftir að hjartaðhafði róað sig aðeins skreið hún upp á mig og horfði djúpt í augu mér. Mig langaðir verulega mikið í hana en einhverra hluta vegna fannst mér eitthvað vannta. Hún læddi hendinni á milli lappanna á sér og greyp utanum konginn. Hún reisti hann upp og lét hann renna inn í sig á meðan hún settist ovaná hann. Hún sleit aldrei augnsambandi. Hún hallaði sér afturábak og sperrti sig alla upp á meðan hún lét mjaðmirnar gera alla vinnuna. Ég greyp þéttingsvast utanum mjaðmabeinin hennar og þrýsti henni niður á meðan hún sveiflaði mjöðmunum framm og til baka. Ég fann að ég var alveg að fara að koma. Ég teigði mig upp og greyp í ovanvert bakið á henni, tosaði hana niður og kyssti hana. Ég tók utanum mitti hennar og læsti höndunum utanum hana og festi hana niður. Það var komið að mér. ég spinnti mér í rúmið og lét hann vaða inn í hana. ég greyp um rassinn á henni og flengdi hana létt á rasskynnina. Lét hana alveg vita hvað var að koma. Hún rauf augnsambandið og lokaði augunum. Hún stundu nafn mitt. “Ó, fuck, Davíð!”. Ég fékk það inn í hana og um leið öskraði hún.

Hún klifraði ofanaf mér og lagðist við hlið mér. Hún fór aftur í sama formið, að fikta í bringuhárunum mínum. Við sögðum ekki orð hvort við annað. Ég fékk þessa sömu tilfinningu og ég hafði alltaf fengið. Tómleika. Eitthvað var að. Eitthvað vantaði og ég vissi alveg hvað það var. Mig hafði grunað það í hálft ár og það var orsök allrar þeirrar vanlíðunar sem hafði hrjáð mig síðustu 6 mánuðina.

Þarna var ég. Lyggjandi við hlið stelpu sem alla stráka ætti að dreyma um að vera með. Afhverju gat mig ekki gert það líka? Ég gat ekki falið mig lengur. Ég gat ekki dvalið inni í þessari skel sem ég hafði búið til utanum sjálfan mig. Ég gat ekki haldið áftam að lifa svona.

Ég reys á fætur og klæddi mig. Sagði Guðnýu að ég skildi hringja í hana á morgun en núna þurfti ég að gera dálítið áríðandi. Ég fór heim. Ég settist á rúmið mitt og hélt á símanum mínum. Ég starði á skjáinn á honum með númerið hjá Pabba stimplað inn á skjáinn. Ég reyndi að safna mér kjark til að íta á hringitakkan. Að lokum ákvað ég bara að láta vaða.

Ég vakti pabba greynilega því hann svaraði þreytulega “Sæll kúturinn minn, hvað segiru?”

Ég sagði með kökk í hálsinum “Pabbi, það er svolítið sem ég þarf að segja þér.”

“Ég held ég sé hommi.”

Smásaga eftir Ingva Stein Steinsson Snædal

Þá e komið að því að fara að nota þetta kvikyndi til að skrifa smásögur og henda inn greynum og öðru slíku sem er að bögga mig hverju sinni.